2 - تحدى به عدم وجود اختلاف در قرآن : اين تحدى مىگويد در قرآن اختلافى نيست . اين تحدى بالاتر از تحدى اول است . قرآن مىفرمايد : « أفَلا يَتَدبَّروُنَ القُرْان وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللهِ لَوَجَدُوا فيهِ اخْتِلافاً كًثيراً » « 1 » اين آيه نظير همان آيه قبل است . آنجا مىگويد : « قل لئن اجتمعت الانس و الجنّ علي ان يأتوا به مثل هذا القرآن لا يأتون بمثله و . . . » اگر همه جن و انس جمع شوند و بخواهند مثل قرآن را بياورند ، نمىتوانند . اين آيه هم همان معنى است كه در قالب ديگرى ريخته شده و يكى از شاهكارهاى قرآن همين است كه يك معنى را با الفاظ گوناگون بيان مىكند . قرآن در اين آيه شريف تحدى كرده و مىفرمايد : اگر اين قرآن از جانب بشر بود اختلاف زيادى در آن ديده مىشد . ااين يك امر طبيعى است چون همانطور كه مىدانيد ، قرآن در طى بيست و سه سال بر پيامبراكرم ( ص ) نازل شده است . بيست و سه سال با حوادث گوناگون . معمولًا وقتى كه انسان در گرما گرم انقلاب است به يك طريق سخن مىگويد و هنگامى كه در حالت عادى باشد به صورتى ديگر صحبت مىكند هم‌معنى و مفهوم تغيير مىكندف هم لحن صحبت و هم الفاظ . در جنگ به يك طريق حرف مىزند و در صلح به صورتى ديگر ، در وقت يك جور بحث دارد و گرنه طور ديگر . پيامبراكرم ( ص ) در دوران پيامبرى خويش با جذر و مد بسيار روبرو بود ؛ يك وقتى تنها بود و جز حضرت خديجه و حضرت اميرالمؤمنين ( ع ) كه كودكى ده ساله بود ، هيچ‌كس را نداشت ، در آن موقع به اندازه‌اى زندگى برايش سخت بود كه حد ندارد ؛ او را سنگ باران مىكردند و خاكستر روى سرش مىريختند . زمانى مصيبت‌هايى بالاتر از اين بر او وارد مىشد . يك زمان مسلمانها و اطرافيان وى ، با سخت‌ترين شكنجه‌ها و ناراحتىها روبرو بودند . مثلًا بلال حبشى را برهنه و عريان روى زمين مىخواباندند و سنگ آسيا روى سينه‌اش مىگذاشتند . پدر عمار ياسر را زير تازيانه و شكنجه مىكشتند و نمونه‌هاى بسيار ديگر . اين يك برهه از زمان پيامبر ( ص ) بود ، يك زمان هم با دوازده

--> ( 1 ) - سوره نساء آيه 82 : « آيا در قرآن از روى فكر و تأمل نمىنگرند ، در حالى كه اگر از جانب غيرخدا بود اختلاف زيادى در آن مىيافتند » !